|
|
اشاره : مدتي قبل يكي از دوستانم از من خواست يك دوربين ديجيتال نه چندان گرانقيمت برايش تهيه كنم. من هم اين كار را كردم. اما يكي دو هفته بعد وقتي نحوه كاركرد آن را جويا شدم، با تعجب شنيدم كه <همه عكسها تار هستند!> البته دوربيني كه خريده بودم چندان حرفهاي نبود، اما در نوع خود عكسهاي خوبي ميگرفت و خود من نيز براي اولين بار يكي دو عكس هم با آن گرفته بودم و نتيجه آنها را بررسي كرده بودم. هنگامي كه عكسهاي تار شده را ديدم، متوجه مشكل كار شدم. روشن نكردن فلاش دوربين در فضاي داخلي و كافي نبودن نور در نماهاي دورتر، موجب پايين آمدن سرعت دوربين و در نتيجه بالا رفتن احتمال لرزش دست و محو شدن عكس ها شده بود. اصولاً دوربينهاي ديجيتال برخلاف بسياري از دوربينهاي آنالوگ كه در اينگونه مواقع عكسهاي تيره ثبت ميكنند، در چنين شرايطي به طور خودكار سرعت دوربين را كاهش ميدهند. از آنجايي كه بسياري از كاربران هنوز با تصوري كه از دوربينهاي آنالوگ خودكار دارند، فكر ميكنند كه به محض فشردن شاتر، عكس گرفته ميشود (و به سرعتهاي پايين دوربين كه تنها در دوربينهاي حرفهاي آنالوگ ديدهاند عادت ندارند)، با حركت دادن دست موجب محو شدن (و نه تار شدن) عكس ميشوند. در اين موارد چند راه براي حل مشكل وجود دارد. نخست اينكه از فلاشهاي قويتر استفاده كنيد. برخي از دوربينهاي سطح متوسط امروزي امكان اتصال فلاش خارجي را دارند و به وسيله آنها ميتوانيد از فواصل دورتر و در شرايط محيطي كم نور نيز عكاسي كنيد. راهحل دوم اين است كه اگر دوربين شما داراي تنظيمات دستي است، حالت تنظيمات نور را روي دستي قرار دهيد و به جاي كاهش سرعت شاتر، حساسيت به نور (ISO) دوربين را بالا ببريد. اينكار دقيقاً مثل اين است كه در دوربين آنالوگتان از يك فيلم با حساسيت بالاتر استفاده كنيد (در مورد حساسيتها در آموزش عكاسي شمارههاي قبل به تفصيل توضيح دادهايم). يك روش سادهتر نيز اين است كه از يك پايه نگهدارنده استفاده كنيد. لبه يك ديوار، دسته يك صندلي يا روي سنگ اوپن آشپزخانه از پايههاي معمول در هنگام عكاسي به شمار ميروند. اما در صورتي كه حرفهايتر به عكاسي مشغول هستيد، بد نيست به فكر يك سهپايه باشيد. ميدانيد سهپايه چيست؟ طي چند شماره آينده قصد داريم به روشهاي عكاسي با سهپايه و تكپايه (Tripod&Monopod) و نكاتي كه در هنگام خريد اين تجهيزات بايد به آنها توجه كنيد، بپردازيم. اما در صورتي كه ميخواهيد از تنظيمات دستي دوربينتان استفاده كنيد، بايد به يك قانون عكاسي روي دست توجه كنيد. البته قوانين وضع شده، خصوصاً در هنگام انجام كارهاي هنري معمولاً چندان خوشايند نيستند، اما اين قانون ميتواند بسيار مفيد باشد. سرعت شاتر را روي مقداري قرار دهيد كه مخرج آن كمتر از فاصله كانوني لنزتان باشد. به اين مثالها توجه كنيد: - اگر لنز شما داراي فاصله كانوني پنجاه ميليمتر است، نبايد با سرعتي كمتر از 60.1 ثانيه عكس بگيريد. - اگر لنز شما داراي فاصله كانوني صد ميليمتر است، نبايد با سرعتي برابر 125.1 ثانيه يا سريعتر عكاسي كنيد. - اگر با لنز سيصد ميليمتر (لنزهاي زوم بالا) عكاسي ميكنيد، نبايد سرعت شاتر كمتر از 500.1 ثانيه باشد. دقت داشته باشيد كه در مورد دوربينهاي داراي لنز زوم (كه لنز دوربين امكان تغيير فاصله كانوني را دارند و اصطلاحاً موجب نزديك شدن سوژه ميشوند) هم اين قوانين صادق است. يعني ممكن است سرعت انتخابي شما هنگامي كه در حال عكاسي با استفاده از يك لنز زاويه باز يا <وايد> هستيد كافي باشد، اما وقتي روي سوژه زوم ميكنيد و فاصله كانوني لنز را بالا ميبريد، ديگر آن سرعت كافي نباشد و بايد به سرعتهاي سريعتر برويد. دقت داشته باشيد كه خيلي از قوانين عكاسي در دوره دوربينها و عكاسي آنالوگ وضع شده است و اين روزها ديگر لازم نيست. مثلاً براي انتخاب يك گام بالاتر سرعت از 250.1 به 500.1 ثانيه بپريد. دوربينهاي ديجيتال امروزه، بين دو سرعت 125.1 تا 500.1 داراي سرعتهاي بسيار متنوعتري نسبت به همتايان آنالوگ خود هستند. همچنين با قابليت ثابت كننده تصوير كه روي لنزهاي زوم بالاي ديجيتال ارائه ميشود، كمتر لازم است به اين قوانين دست و پاگير توجه كنيد. اما اگر دوربين شما داراي اين امكانات پيشرفته نيست، بهتر است از همين امروز به فراگيري <قوانين> بپردازيد. اما شايد بهترين روش همان استفاده از پايهها باشد. تكپايهها و سهپايهها موضوع شماره آينده آموزش عكاسي ديجيتال خواهد بود. نشریه: عصر شبکه |
 |
|
