| گشا مصحف،ورق زان هفت گردان |
شمر از سطر هفت از هفتمين ان |
| ز هفتم سطر،حرفِ اولست قال |
عقيدترا بران اي صاحب فال |
| چو فال آيد
« الف » خير و صواب است |
ز «ب»
از منعمانت ، فتح بابست |
| چو «ت»
آيد ، ببايد توبه زان كار |
ز «ث»
دنيا و دين بر دست مي آر |
| چو
«ج» آيد ، بكن
جهدي و مي كوش |
ز «ح»
از اقربا ، جام خوشي نوش |
| چو «خ»
آيد، امان از خوف ميجوي |
ز « د »
اصحاب دولت را خبرگوي |
| چو « ذ »
آيد، تو خود آن خوار بيني |
ز« ر »
نيكي بود ، شادان نشيني |
| چو « ز »
آيد، بيابي مالِ بي عدّ |
ز «س»
بيني سعادتهاي بي حد |
| چو «ش»
آيد، خصومت پيشت آيد |
ز «ص»
اي خواجه ، صبر و مكث بايد |
| چو «ض»
آيد،در آن كار است گراني |
ز «ط»
زاهد شوي ، تقوي براني |
| چو « ظ »
آيد، ظفر بر دشمنان است |
ز «ع»
امر محبتها عيان است |
| چو «غ »
آيد، خطر باشد،بده مال |
ز «ف»
شادي تو را باشد به هر حال |
| چو «ق»
آيد، شوي مقبول در قول |
ز «ك»
ايمن نبايد بود از هول |
| چو «ل»
آيد ، برآيد حاجتت زود |
ز «م»
آيد ملامتهاي مشهود |
| چو «ن»
آيد، بود آن كار نيكوي |
ز «واو »
ت هست نعمت توي در توي |
| چو «ه»آيد
، خدا خشنود و خصمان |
ز « لا»
تشويش باشد ني نه چندان |
| چو «ي»
آيد ، زغايب مژده يابي |
ه خشنود اني از نعم المابي |