سه شنبه , ۵ اردیبهشت ۱۳۹۶
خانه » اجتماعی » چگونه با دیگران بحث کنیم؟

چگونه با دیگران بحث کنیم؟

۱۲ نکته برای خوب سخن گفتن

۱- صحبت از روی آگاهی

اولین شرط برای داشتن ارتباط فوق، سخن گفتن از روی آگاهی و اطلاع است. همان گونه که می دانیم، هر مقدار آگاهی انسان از موضوعی بیشتر باشد، بهتر و زیباتر درباره آن صحبت کند و برعکس هر اندازه اطلاع وی کم و اندک باشد به همان میزان به ابهام، کلی گویی و پراکندگی صحبت او اضافه می شود. در واقع آگاهی، بر قدرت استدلال می افزاید. چنانکه آورده اند: هر کس از قوه استدلال بهره مندتر باشد، مدعای خود را بهتر در اذهان جای می دهد، هر چند به زبانی روستایی سخن گوید و علم بلاغت نیاموخته باشد.
لذا امتناع شنونده و ارضاء و جوابگویی صحیح به چون و چراهای او، رابطه ای مستقیم با قدرت استدلال و توانایی گوینده و آگاهی وی به موضوع و مقتصیات کلام دارد.

۲- استفاده از سند و مدرک

برای آن که سخن ما مقبول و مطلوب شنونده قرار گیرد، پسندیده است تا در صحبت هایمان به جا و مناسب از سند و مدرک معتبر بهره گرفته و سخن خود را با کلمات نغز تزیین کنیم. آن چنانکه گفته اند: همان طور که در سازندگی یک بنا، به آرایش ها و عوامل تزیینی نظیر گچبری، آینه کاری، گل آرایی و… احتیاج است تا آن ساختمان صورتی زیبا و مطلوب یابد و شایسته زندگی و پسند ارباب ذوق شود، در سخن گفتن نیز زینت هایی لازم است تا سخن گوینده، رنگ هنر به خود گیرد و از حرف های عادی متمایز شود.

۳- استفاده نکردن از شایعه

عدم ایجاد شایعه و در میان نگذاشتن سخنانی که از واقعیت دور است، بر ارزش کلام می افزاید. باید توجه داشت که اگر محور اصلی و زمینه عمده صحبت بر شایعه استوار باشد، به تدریج گوینده به عنوان فردی رویایی که به دنبال موضوعات عبث می باشد معرفی شده و مردمان سخن او را بخ چیزی نمی خرند.

۴- دوری از بیان واقعیات غیر قابل درک

همان طور که میدانیم گاه حجم و عمق واقعیت بیش از ظرفیت ذهنی و روانی افراد است، به همین دلیل اگر تصور شود که صحبت های گوینده ممکن است مورد قبول شنونده قرار نگیرد، بهتر است از طرح آن خودداری شود تا از ارزش سخن کاسته نشود، چنانکه آمده است:
هر چه گویی راست گوی که دروغ به راست مانند به از راست به دروغ همانا که آن دروغ مقبول بود و آن راست نامقبول. پس از راست گفتن نامقبول بپرهیز تا چنان نیفتد که مرا با امیر… افتاد.

۵- توجه به محدوده فکر و اطلاعات شنونده

این عامل در کنار مورد فوق، مجموعه گویایی است از واقعیت که گاه سخن ممکن است در حد اطلاعات طرف مقابل نباشد و یا او به دلیل کم سوادی، تعصب، خرافات و یا جبهه گیری و تجاهل نتواند یا نخواهد حقیقتی را بپذیرد و سپس در رفتار و افکار تغییری به وجود آورد. از این رو سخن باید به فراخور اطلاعات و فهم شنونده آن مطرح شود، تا مفید افتد.

۶- مودبانه گفتن

بهره گیری از ادب در ارایه مطلب به ارزش و بهاء آن می افزاید.
بحث و گفتگو را در گستره ادب نگه می دارد و سبب آن می شود تا طرف مقابل نیز از همان شیوه استفاده کند و بدین ترتیب حرمت ها حفظ شود.
چنانکه شیخ اجل سعدی می فرماید: بزرگش نخوانند اهل خرد / که نام بزرگان به زشتی برد

۷- استفاده از شیوه درست سخن گفتن

سخن گفتن یک هنر است و برای آن ویژگی های چون شمرده سخن گفتن، استفاده از کلمات مناسب، مودب گفتن، دوری از وراکنده گویی و ابهام و… را بر میشمارند و بر خوش آهنگی کلمات تاکید میکنند.
بدین معنی که کلمات خوش آهنگ عامل موثری در جذابیت و زیبایی سخن است و نقش اصلی شان آن است که القاء پیام را به ذهن شنونده صحیح تر و سریع تر عملی سازد و در ایجاد فضای ادراکی و عاطفی مشترک بین شنونده و گوینده کمک کند، به گونه ای که خوش آهنگی و زیبایی کلمات و توازن جملات وسیله ساز انفعالات معنی باشد، همچنان که کفش برای پا و جامه برای تن، اگر کوچک تر یا بزرگتر از اندازه باشد، تن به رنج است.
در سخنی اگر لفظ وافی به معنی نبوده و نقص و قصور آن باشد، مراد معلوم نشود و اگر لفظ بیش از معنی باشد آن نیز ملالت می آورد.

۸- بهره گرفتن از نظر مخاطب

این روش از جمله بهترین و موثرترین شیوه های حفظ و تقویت ارتباط است.
بدین معنا که سخنان وی برای نمایاندن حقیقت و مفاهیم به خودش مورد استفاده قرار گیرد و از استدلال های وی برای قانع کردنش استفاده شود.

۹- اجازه صحبت به شنونده دادن

یکی از علت هایی که از میزان توجه مخاطب می کاهد و بر دامنه توجه او تاثیر منفی میگذارد، عدم اجازه سخن گفتن از جانب گوینده است.
در واقع مخاطب نیز باید فرصتی برای اظهار نظر داشته باشد تا نسبت به ادامه ارتباط تمایل نشان دهد. حال اگر فردی با چنین وضعیتی روبه رو شود و آن گاه که سخن می گوید، احساس کند به حرف هایش توجهی نمی شود. بالطبع هر سخنی بر وی بی تاثیر خواهد بود. زیرا اغلب ما علاقه مندیم که دیگران در مقابل گفته ها و اعمال ما عکس العمل نشان دهند و هیچ کس بی اعتنایی را دوست ندارد، زیرا بی اعتنایی باعث سلب اطمینان می شود و این امر ممکن است به حدی برسد که طرف مقابل را از ادامه ارتباط منصرف کند.

۱۰- بهره گرفتن از رفتارهای غیر کلامی

آدمی علاوه بر حرف زدن، از طریق حرکات چهره، سر، دست، چشم، طرز ایستادن و نگاه کردن نیز به ایجاد ارتباط و بیان احساس می پردازد و بدین ترتیب عواطف قوی تری را به شنونده منتقل و او را به ادامه گفت و شنود ترغیب و یا از آن منصرف می کند. احساس خشنودی حاصل از این موقعیت بر تقویت ارتباط می افزاید.

۱۱- سوال کردن

پرسش و کنجکاوی نسبت به موضوع مورد گفت و گو، علاقه به مطلب را می رساند و نیز بر تمایل گوینده به ادامه سخن می افزاید. به عبارت دیگر، زمانی که احسلس کند مطلب مورد صحبت به علاقه شنونده نزدیک است وی نیز علاقه بیشتری به حفظ ارتباط به خرج میدهد و این بر تاثیر پیام بر طرفین می افزاید.

۱۲- گوش کردن

یکی از مهم ترین موانع برقراری ارتباط موثر، عدم درک پیام از دو طرف ارتباط است. بنابراین کسی که از نظر ارتباطی دارای مهارت است باید به گونه ای عمل کند که ارسال کننده پیام احساس کند، او منظورش را فهمیده است که شرط این فهمیدن، درست گوش کردن است. این موارد، مختصری بود از مهارتهای ارتباطی که از جمله نیازهای فردی روابط عمومی ها محسوب می شود.
امید است این ارتباط زمینه تفهیم، تفاهم و تسهیم تجارب و دانسته را فراهم کرده و موجب پیشبرد امور روابط عمومی ها شود.

✔ تکفال دات کام

همچنین ببینید

برای صرفه جویی در خانه لکه گیری کنید

قبل از شروع به لکه گیری به نوع لکه و جنس پارچه توجه داشته باشید. …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *