شنبه , ۲۷ دی ۱۳۹۹

خودِ شیطان

شیطان مصادیقى دارد. اغفال گران و خوانندگان به گناه و گمراهى ، نمونه هاى آن هستند. کسانى که با چرب زبانى و ملایمت و با اعمال غیر انسانى ، خود دیگران را به فساد، تباهى ، انحراف و کجى مى کشانند، خود، شیطان اند.

شیطان انسى که در قرآن و روایات یا گفتار بزرگان آمده است : به همان انسان هاى مفسد و منحرف گفته مى شود. شیطان انسى که در قرآن آمده بر چند قسم است :
یکى از آنها بر خود شیطان اطلاق مى شود. قرآن در چند جا بعضى انسانها را شیطان خوانده و نام شیطان بر آنها گذاشته است ؛ از جمله آنان کسانى بودند که ، در صدر اسلام دایما جلساتى تشکیل مى دادند و جاسوسانى از هم فکران خود را به میان مسلمین مى فرستادند تا اطلاعاتى کسب کنند، در بین آنها تفرقه و دوگانگى ایجاد نمایند و آنان را به جان هم اندازند.

کسانى که براى جاسوسى و تفرقه اندازى انتخاب مى شدند، هنگام گزارش ‍ دادن ، براى این که وضع خودشان را محکم تر کنند به هم فکران خود مى گفتند: سخنان مسلمانان در ما کوچک ترین اثرى ندارد ما به شما وفادار بوده و خواهیم بود. اگر از آنها سؤال مى شد که شما به چه علت در میان آنان رفت و آمد مى کنید و به آیات قرآن گوش فرا مى دهید؟ در جواب گفتند:
رفته بودیم آنها را مسخره کنیم . خداوند این جمعیت را خود شیطان نام نهاده و نامشان را از ردیف آدمیان حذف نموده است . قرآن درباره آنها مى فرماید:
« و اذا لقوا الذین آمنوا قالوا آمنا و اذا خلو الى شیاطینهم قالوا انا معکم انما نحن مستهزئون»
« و هنگامى که – منافقان و جاسوسان – با مؤمنان رو به رو مى شدند، مى گفتند: ما، ایمان آورده ایم ! و هنگامى که با شیاطین خود خلوت گردند، مى گفتند: ما با شماییم ، ما آنها را (مسلمین را) مسخره کرده ایم».(23)

دسته دوم که قرآن آنها را شیطان نامیده ، کسانى هستند که با کارهاى بیهوده و بى اساس که به ظاهر تشریفات و تشکیلاتى دارد، ولى نتیجه و ثمره اى بر آنها مترتب نیست مردم را سرگرم نگه داشته و اجتماعى را به آنها مشغول مى دارند. قرآن درباره آنها مى فرماید:
« و ما کفر سلیمان و لکن الشیاطین کفروا یعلمون الناس السحر»
« سلیمان هرگز – دست به سحر و جادو نیالود و – کافر نشد ولکن شیطان (کسانى که ) به مردم تعلیم سحر نموده و جاسوس گرى را رواج دادند کافر شدند» .(24)
قرآن نام اینها را هم شیطان گذاشته و نام آدم را از آنها برداشته است .

سوم ، از کسانى که خداوند نام شیطان بر آنها نهاده و اسم آدمیت را از آنان برداشته است ، کسانى هستند که با فرستادگان و پیامبران خدا دشمنى ورزیده و در برابر آنها ایستاده و سخنان فریبنده اى براى اغفال یکدیگر و گوشى به هم مى گفتند، درباره چنین افرادى مى فرماید:
« و کذلک جعلنا لکل نبى عدوا شیاطین الانس و الجن یوحى بعضهم الى بعض زخرف القول غرورا»
« این چنین در برابر هر پیامبرى دشمنى شیاطین انس و جن قرار دادیم که سخنان فریبنده و بى اساس – براى اغفال مردم – به طور سرى و (درگوش ) به یک دیگر مى گفتند» (25)
در این آیه تذکر مى دهد که این گونه دشمنان سرسخت و لجوج ، هم در برابر پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و هم در برابر دیگر پیامبران دشمنانى از شیاطین جن و انس وجود داشته اند.
در سه آیه فوق خداوند متعال عده اى از مردم را خود شیطان مى داند و نام انسانیت را از آنها برداشته و از جمع انسانها ز دوده است .

_
منابع وپی نوشتها:
23- بقره آیه 12
24- بقره آیه 102
25- انعام آیه 112

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.