شنبه , ۴ آذر ۱۳۹۶

گیاه دارویی گل همیشه بهار

مشخصات گیاه شناسی :
گیاهی است با برگ های تحتانی قاشقی شکل و برگ های فوقانی سرنیزه ای،. گل ها همواره زرد تا نارنجی رنگ بوده و میوه های فندقی آن خمیده و قلابی شکل می باشند.

انتشار جغرافیایی :
این گیاه خاستگاه مدیترانه دارد ولی در ایران در نقاط مختلف کشور به عنوان یک گل زینتی کاشته می شود.

ترکیبات شیمیایی :
ترکیب شیمیایی موسوم به کالاندولین ،اسید سالیسیک : صمغ و اسیدهای آلی عمدتاً ترکیبات شیمیایی گل همیشه بهار را تشکیل می دهند.

قسمت مورد استفاده :
گل ها و همچنین سرشاخه گل دار گیاه مصرف دارویی دارد.

اثرات دارویی و طرز استعمال :
۱٫درمان جوش ها، التهابات و ترک پوست : گل همیشه بهار اثر فوق العاده ای در درمان برخی از ناراحتی های پوستی همچون ترک پوست، جوش ها و انواع التهابات پوستی دارد به طوری که امروزه در داروخانه ها عصاره گیاه مذکور تحت عنوان پماد کالاندولا عرضه می گردد. برای تهیه پماد کالاندولا می توان ۴ تا ۶ گرم عصاره گل همیشه بهار را در مقداری کره یا چربی مخلوط نموده و به شکل خارجی در وضع استعمال نمود.
۲٫درمان پنبه، زگیل و میخچه : به این منظور برگ تازه کالاندولا را به شکل ضماد و یا برگ در سرکه خیسانده شده آن را در موضع می دهند.
۳٫درمان یرقان : ۱ـ۲ قاشق غذاخوری از گیاه در نیم لیتر آب به شکل خوراکی در درمان یرقان مؤثر است.
۴٫پائین آورنده کلسترول خون : دم کرده ۳۰ گرم گل همیشه بهار در یک لیتر آب اگر تماماً در یک روز مصرف شود پائین آورنده کلسترول خون است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *