سه شنبه , ۲۵ خرداد ۱۴۰۰

فطرس ملک

روایـت اسـت : وقـتـى امـام حـسـیـم (عـلیـه السـلام ) مـتـولد شـد جـبـرئیـل با هزار ملک نازل شد تا بر پیامبر خدا (ص ) نبریک و تهنیت گویند در یکى از جـزیـره اى دریـا عـبور جبرئیل به فرشته اى افتاد که او را فطرس مى گفتند، خـداى تـوانـا فـطـرس را بـراى انـجام دادن امرى از امور فرستاده بود که او در انجام آن عـمـل ، کـنـدى و سـسـتـى کـرده بـود، لذا خـداونـد پـرو بال او را شکست و او را از مقام خود تنزل داد و در آن جزیره فرو فرستاده بود.

مـدت پـانـصـد سـال بـود کـه در آن جـا بـود، فـطـرس قـبـلا بـا جـبـرئیـل دوسـت بـود لذا بـه جـبـرئیـل گـفـت : کـجـا مـى روى ؟ جـبـرئیل گفت : در این شب از براى حضرت محمد (ص ) نوزادى متولد شده است ، خدا مرا با هزار فرشته فرستاده که به آن حضرت تبریک و تهنیت بگوییم .

فـطـرس گـفت : مرا با خود نزد پیامبر (ص ) ببر، شاید که آن حضرت براى من دعا کند. جـبـرئیـل او را بـا خـود ا اورد و پـیـغـام و تـبـریـک الهـى را بـه رسـول خـدا (ص ) رسـانـیـد. رسـول اکـرم (ص ) بـه فـطـرس مـظـر کـرد و فـرمـود: جـبـرئیـل ایـن کـیـست ؟ جبرئیل سرگذشت فطرس را به عرض حضرت رسانید، پیامبر خدا (ص ) بـه فـطـرس تـوجـهـى کـرد و او را دسـتـور داد کـه پـرو بـال خـود را بـه بـدن امـام حـسـیـن (ع ) بـسـایـد! هـمـیـن کـه فـطـرس پـر و بـال خـود را بـه بـدن امـام حـسـیـن (ع ) سـایید خداى رئوف او را به حالت اولى خود بر گرادانید.

وقـتـى فـطـرس حـرکـت کـرد رسـول خـدا (ص ) بـه او فـرمـود: خدا سفاعت مرا درباره تو قـبـول کـرد تـو دایـما به زمین کربلا موکل باش و تا روز قیامت هر کسى که به زیارت قـبـر حسین مى آد به من خبر بده . رواى مى گوید: آن ملکى است که به آزاد شده حسین (ع ) معروف شده است (۲۴۵) .

در کـتـاب دمـعـه السـاکـبـه قسمت آخر روایت فو این گونه آمده است : فطرس به حـضرت رسول (ص ) عرض : حسین (ع ) را بر حقى است که بدین گونه ادا مى کنم ، پس هیچ زیراى او را زیارت نمى کند و هیچ مسلمانى به او سلام نمى دهد و درود نمى فرستد، مگر آن که زیارت و سلام و درود او را خدمت حضرت حسین (علیه السلام ) ابلاغ مى کنم .

نیز روایت شده است که سبب خشم خداوند بر او، همانا امتناع وى از پذیرفتن ولایت حضرت امـیـر المـومـنـیـن (عـلیـه السـلام ) بـوده اسـت . حـضـرت رسول اکرم (ص ) ولایت را بر او ارضه کرد و این بار مورد پذیرش او قرار گرفت ، از ایـن رو حـضـرت وى را بـه مـالیـدن بـر گـاهـواره حـضـرت حسین (علیه السلام ) فرمان داد(۲۴۶) .

ایـن روایـت را نـیـز شـیـخ صـدوق در امـالى مـجـلسـى در رجـال خـود مـعـروف بـه رجـال کـشـى حـدیـث ۱۰۹۲ نـقـل کرده اند. بعضى از علما در صحت این حدیث اختلاف کرده اند و آن را معتبر نمى دانند و دلیلشان این است ؟ فرشتگان هیچ وقت نافرمانى و تقصیر نیم کنند، چنان که در جاى خود ثـابـت شـده اسـت . عـلامـه سـیـد مـحـمد حسین طباطبائى – رحمه الله علیه – در این زمینه مى فـرمـایـد: بـایـد دانـسـت کـه تـمـام گـروه هاى فرشتگان ، به تصریح قرآن و روایات متواتر، معصومند. تنها در پاره اى از روایات مربوط به قصه هاروت و ماروت ، خلاف آن بـیـان شـده کـه روایـات دیـگر آن را در کرده است (۲۴۷) . نیز در روایتى که از طریق اهـل سـنـت در مورد قصه در دائیل نقل شده است . در روایت دیگرى که قصه فطرس را بیان مى کند، خلاف این معنا بیان شده است ؛ و این روایات علاوه بر آن که خبر واحدند، خالى از ابهام نیز نیستند(۲۴۸) .

البـتـه اسـتـاد شـهـیـد مـطـهـرى (ره ) مـطـلبـى را در ایـن بـاره فـرمـوده انـد کـه مـشـکـل بـه نـظـر مـى آید. ایشان ضمن پرداختن به سخنانى که ما نیز در حقیقت فرشتگان گـفـتـیـم ، مـى فـرمـاید: بعضى از ملائکه را در اخبار و احادیث ملائکه ذمى مى گـویـنـد، مـوجـوداتـى هـسـتند نامرئى ، اما شاید خیلى به انسان شبیهند؛ یعنى تکلیف مى پـذیـرنـد، احـیـانـا تـمرد مى کنند – حقیقت اینها بر ما روشن نیست – و لهذا در بعضى اخبار راجع به بعضى از ملائکه دارد که ، تمرد کرد و بعد مغضوب واقع شد(۲۴۹) .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.