دوشنبه , ۲۹ شهریور ۱۴۰۰

فرشته خرقائیل

از حـضـرت زیـن العـابـدین (علیه السلام ) روایت شده که فرمود: خدا را فرشته اى است بـه نـام خـرقـائیـل کـه هـیـجـده هـزار بـال دارد و مـیـان هـر دو بـالش پـانـصـد سال راه است .
به خاطر این فرشته رسید که آیا بالاى عرش چیزى هست م خدا بالهایش را دو بـرابـر کـرد و داراى سـى و شـش هـزار بـال شـد کـه مـیـان هـر دو بـال پـانـصـد سـال راه بـود، و بـه او وحـس کـرد، اى فـرشـتـه ، پرواز کن . بیست هزار سـال پـریـد و بـر سـر یـک سـتـون عـرش نـرسـیـد. خـدا بـال و نیرویش را دو چندان نمود و سى هزار سال دیگر پرید و باز هم نرسید و خدا به او وحى کرد:
اى فرشته ، اگر تا دمیدن صور پرواز کنى به ساق عرشم نخواهى رسید.

خـرقـائیـل گـفـت : سبح اسم ربک الاعلى ، و خدا آن را پیامبر فرستاد و آن حضرت فرمود: آن (سبحان ربى الاعلى و بحمده ) را ذکر سجده کنید(۲۴۴) .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.