دوشنبه , ۳ آبان ۱۴۰۰

مظلومیت اهل بیت در همان روزهاى اول

هنوز صداى پیامبر در فضاى غدیر در گوش مردم طنین انداز بود که مى فرمود: خدایا دوستان على را دوست بدار و دشمنانش را دشمن دار، که به خانه فاطمه هجوم آوردند، عمر صدا زد بخدا قسم کسانى که در خانه متحصن هستند باید براى بیعت با ابوبکر خارج شوند و گرنه خانه را با ساکنان آن آتش مى زنم !
یکى گفت : در این خانه فاطمه است ، جواب داد گرچه او باشد (۳۹)، و شهرستانى در ملل و نحل از نظام نقل نموده است که عمر در روز بیعت چنان بر شکم فاطمه زد که محسن را سقط کرد و عمر فریاد مى زد خانه را با هر که در آن است آتش زنید و در خانه نبود جز على و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام ). (۴۰)
و سرانجام حضرت على علیه السلام را با وضعیتى بس ناهنجار براى بیعت به مسجد بردند و با شمشیر کشیده او را به بیعت تهدید نمودند، حادثه آنقدر تاءسف بار بود که ابوبکر هنگام مرگ آرزو مى کرد اى کاش من معترض خانه فاطمه نمى شدم هر چند کار به جنگ مى کشید. (۴۱)
و به دنبال آن مساءله فدک پیش آمد، و دست خاندان پیامبر را با جعل یک حدیث ، از این پشتوانه اقتصادى کوتاه کردند و به دنبال آن خمس که حق مسلم اهل البیت بود از خاندان پیامبر دریغ شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.