شنبه , ۴ آذر ۱۳۹۶
خانه » اسرار عاشورا » بدعت بزرگ معاویه

بدعت بزرگ معاویه

معاویه در دوران خود، کارهائى کرد که قبلا سابقه نداشت و به اولیات معاویه معروف است و پاره اى از آنها جزء بدعتهاى دینى محسوب مى شود، که در تواریخ مفصل ذکر شده است .
از شنیع ترین کارهائى که خلاف فرمایش صحیح پیامبر اکرم بطور علنى در زمان معاویه صورت گرفت این بود: زیاد ابن ابیه ، که او را زیاد ابن عبید هم مى نامیدند، و خود معاویه نیز در نامه اى که به زیاد در ایام امام مجتبى نوشته بود، او را به زیاد ابن عبید خوانده و او را توبیخ کرده بود که تو مادر و بلکه پدر ندارى ، اما با کمال وقاحت بعدا، زیاد را برادر خود خواند، زیرا ابوسفیان ادعا کرده بود که من با مادر زیاد (سمیه ) که از ناپاکان صاحب پرچم در جاهلیت بود و با وجود داشتن شوهر زنا مى داد، زنا کرده ام و زیاد فرزند من است !
با وجود اینکه در میان امت اسلام معروف و قطعى است که پیامبر اکرم فرمود: فرزند ملحق به شوهر است و مدعى زنا را باید سنگسار نمود، اما معاویه به سخن پدرش ابوسفیان و فاسق دیگر اعتماد کرد و زیاد را برادر خود نامید، زیرا زیاد از طرفداران سرسخت معاویه شده بود، بعد از آنکه در ابتدا از یاران حضرت امیر علیه السلام بود، آرى زیاد بعد از پنجاه سال که پدر مشخصى نداشت و منسوب به کسى نبود، به شهادت ابى مریم سلولى که گفت : شهادت مى دهم که ابوسفیان نزد من آمد و از من فاحشه اى خواست ، من گفتم جز سمیه کسى نیست ، او گفت : قبول است گرچه زیر بغل او بد بوست ، و با او زنا کرد. (۱۰۲)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *