جمعه , ۳ بهمن ۱۳۹۹

شیرجه

شاید برای جوانان شناگر، و همچنین انهایی که در کنار استخر ناظر بر کار ایشان هستند، چگونگی شروع به شنا و حرکتن جالب که، در این هنگام انجام می دهند، بیش از شنا مورد نوجه باشد. و اغلب شناگران جوان، ولو که در شنا کم تجربه باشند، با بی باکی تمام و توأم با حرکات زیبایی خود را مانند یک بمب به آب می زنند، و توجه همه را به خود جلب می کنند. هر چند که بعضاً همین حرکات در شروع به شنا نیز خالی از خطر نیستند. مخصوصاً وقتی که با اصول صحیح آموخته نشوند.

مطلبی که ذکرش ضروری است، اینکه مسأله ی پریدن یا شیرجه یا پشتک به هیچوجه بستگی به شنا ندارد و چه بسا که شناگران خیلی قابل از آن بی بهره باشند.

آنها فقط می دانند که چگونه و با کدام حرکت ساده، به طور خیلی سریع می توان شنا را شروع کرد.

پس به طور کلی پرش و شیرجه مستقل از فن شنا هستند، و حتی برای خود مسابقات جداگانه ای دارند. برخی از شیرجه ها هم که توأم با چند پشتک هستند، به حدی مشکلند که احتیاج به چند هفته تمرین مداوم دارند.

اما هدف ما فقط شرح چند نوع ساده ی پریدن در توی آب، و چند شیرجه و پشتک معمولث است که متد صحیح فراگیری و نکات ظریف هر کدام نیز بازگو شده است. این حرکات به منزله ی الفبای پرش و شیرجه بوده به ترتیب اجرا شوند. زیرا هر کدام از آنها ممکن حرکت قبلی محسوب می شود.

ساده ترین نوع پریدن

کنار استخر به طور کاملاٌ مستقیم بایستید، پاها را به هم متصل کنید. پس از فشار کوچکی که به ساقها وارد می سازید، به آب بپرید.
بازوهایتان را قبل از شروع به پریدن در هر وضعی می توانید نگه دارید.
اما هنگام پریدن باید در امتداد بدنتان قرار داده، و کف دستها را به رانها بچسبانید و روی پاها بپرید.

وقتی در این نوع پرش ورزیده شدید، این بار در خلاف جهت قبلی بازوها را در امتداد بدن رو به بالا نگه دارید به طوریکه دستهای شما حتماً بالای سرتان قرار گیرد.

اما توصیه می کنیم که هرگز با یک دست بینی خود را نگیرید (برای مانع از ورود آب) زیار منظره ی زننده ای دارد، بلکه کافی است که هنگام ورود به آب هوا را از سوراخهای بینی تان خارج کنید، و به این وسیله مانع از وارد شدن آب به بینی شوید. این پرش وقتی زیباتر خواهد بود، که عمق آب زیاد باشد، و پس از پرش شما حتماً زیر آب قرار بگیرید.

پاها را جمع کنید

وقتی در پرش قبلی کمی ورزیدگی پیدا کردید، این حرکت را تمرین کنید:

به ساقها فشار واردا کرده، کمی بیشتر از حالت پیش به بالا بپرید، و در هوا رانها را به شکم نزدیک کردهف و ساقها را حتی المقدور به رانها بچسبانید، بلافاصله قبل از اینکه به آب برسید، دوباره حالت قائم به خود بگیرید، و روی پاها به اب بیفتند. در ضمن باید بازوها و دستها را طوری بگیرید که در برخورد با آب، مانع فرو رفتن سریع شما نشوند.

گلوله شوید

جوانها بیشتر ترجیح می دهند که با این پرش جالب وارد آب شوند تا سر و صدای زیاد ایجاد کرده، و آّ بیشتری به اطراف بپاشند!

آمادگی برای حرکت و پریدن به بالا، مانند دو پرش قبلی است. فقط در این جا پس از پریدن هوا، بلافاصله رانها را به شکم می چسبانید، ساقها با رانها زاویه ی حتی المقدور کوچکی می سازند، و با دستهایتان از زانوها می گیرید، تا اولاً به ایجاد این وضعیت کمک کنید. ثانیاً یتوانید این حالت را حفظ نمایید. و به این ترتیب روی نشیمنگاه به آب می افتید و در توی آب دستها را رها رکده و ساقها را باز می کنید، تا به سهولت در آب فرو روید.

پاها افقی

در این جا باید کمی دورخیز انجام دهید، و پس از رسیدن به کنار استخر پاها را به زمین زده، و به ساقها فشار آورید و آنگاه به بالا بپرید.

بلافاصله دستها و پاها را به طور افقی و به موازات هم نگه دارید و این وضعیت را حفظ کنید و در همان حالت به آب بیفتند. این پریدن اگر روی یک تخته ی پرش ارتفاع خیلی کم تمرین شود؛ مناسب خواهد بود، در غیر اینصورت شما باید مواظب برخورد پشتتان با بدنه ی استخر باشید.

گاهی مخصوصاً در تمرینات اولیه ممکن است اشکالاتی از این نظر پیش آید.

پشتک ساده

کنار استخر یا روی تخته ی پرش (به ارتفاع خیلی کم) بایستید پاها را نزد هم قرار دهید، و ساقها را به هم بچسبانید، بالاتنه را خم کرده و بادستهایتان از ساقها بگیرید.

به خود جرأتی بدهید، و در حالی که پاهایتان ثابت است، بدنتان را به طرف استخر متمایل کنید، تا تصویر مرکز ثقل بدن شما در پشت تکیه گاه قرار گیرد. شما در .ضعیت نشسته به آب خواهید افتاد. این حرکت خیلی لذت بخش است. و اگر شما در اولین بار جرأت اقدام به آن را ندارید، از دوستتان نیز بخواهید تا با شما همراهی کنند.

کمی کاملتر

این بار کنار اسخر یا روی تخته ی شیرجه پشت به آب بنشینید.

پاها را کاملاً دراز کنید و به هم بچسبانید و کشیده نگه دارید، و ان وقت با دستهایتان از مچ پاها بگیرید، و یکی دو بار بالا بکشید و رها کنید، و بالاخره روی باسن که در لبه ی استخر قرار گرفته است به عقب به چرخید و با پشت روی آب بیفتید.

اولین قدمها در شیرجه

در اینجا شما حتماً به تخته ی شیرجه احتیاج دارید، به شرطی که فاصله ی آن از آب زیادتر نباشد.

در انتهای تخته بنشینید، اما کمی جلوتر، به طوری که انتهای تخته وسط زانو و باسن شما واقع شودف و آن وقت بالاتنه ی خود را به عقب برده، و ساقها را به هم بچسبانید، و آنها را به صورت کاملاً کشیده و در امتداد رانها نگه دارید.

در این وضعیت پاها را بالا بیاورید تا با بالاتنه ی شما تقریباً زاویه ی ۹۰ درجه تشکیل دهد، بازوها را تقریباً به موازات پاها نگه_دارید، و یکی دوبار نوسان کنید، و بالاخره سنگینی بدنتان را به طرف استخر بیندازید، و از تخته به طرف آب سقوط کنید. باید سعی نمایید هنگامی که در هوا هستید بازوها را در امتداد بدن و رو به بالا قرار داده، و سر راه بین آنها پنهان کنید، تا ابتدا دستهای شما و سپس سرتان با آب تماس پیدا کند.

پشتک بزنید

در انتهای تخته ی پرش، پشت به آب به بنشینید، پاهایتان چسبیده به هم و ساقها و رانها در امتداد هم و کاملاً به صورت کشیده قرار گیرند.

بازوها را به جلو و افی نگه دارید:

بدنتان قائم و فقط سرتان کمی متمایل به عقب باشد. جرأتی به خود به دهید و بالاتنه ی خود را کمی به عقب ببرید. شما به طرف آب سقوط خواهید کرد. اما شما به معلق زدن فکر نمی کنید. بلکه فقط سعی دارید روی پاها در آب بیفتید.

لازمه ی این کار ۱۸۰ درجه چرخش در هوا است، و بی آنکه خودتان متوجه شوید، معلق خواهید زد.

دور خیز

در اغلب موارد برای یک شیرجه ی خوب و پرهیجان دورخیز نیز لازم است. این حرکات را بهتر است شما به حد کافی در خشکی تمرین کنید، به این ترتیب که برای انجام چهار قدم دورخیز ابتدا پای چپ را جلوتر قرار داده، و آن وقت با پای راست، و سپس باپای چپ قدم برمی دارید، و در این موقع زانوی راست را به شدت بالا می آورید. به طوری که ران و ساق شما با هم زاویه ی ۹۰ درجه می سازند.

در این وضعیت به هوا می پرید و روی دو پا می افتید، و بعد با هر دو پا و خیلی محکم به هوا می پریدف و در این هنگام دستها را رو به بالا نگه می دارید، و موقع پایین امدن، در کنار بدن قرار می دهید.

وقتی این تمرین را به اندازه ی کافی در خشکی انجام دادید، روی تخته ی شیرجه آنها را اجرا کنید.

یک شیرجه ی ساده

کنار تخته ی پرش ایستاده با پنجه های پا لبه ی آن را بگیرید.
بدن را به جلو خم کنید.
حال زانوها را خم نموده، در حالی که بازوها را به بالای سر می برید و سر را بین آنها ثابت نگه می دارید، به طرف جلو بپرید، و سعی کنید دستهای شما ابتدا با آب تماس بیابید، سپس سر و بالاخره انگشتان پاهای شما اخرین نقاطی خواهند بود که به آب می رسند.
در این شیرجه مطلب مهم، دادن یک انحنای جزئی و حساب شده به بدن، در هنگام پرش به جلو است، که مسلماً پس از چند تمرین موفق به اجرای آن خواهید شد.

شیرجه ی فرشته

وجه تسمیه ی ان مربوط به شباهتش به پرواز فرشته است. نظیر شیرجه قبلی می باشد. جز این عمل جلو پریدن با نیروی زیاد انجام می باید، و درنتیجه در هوا مسیر افقی تقریباً زیادی را طی می کنید.

یک شیرجه ی زیبا

حالا که شما در شیرجه های مقدماتی تا حدی ورزیده شده اید، می توانید یک شیرجه ی زیبا را تمرین کنید:

روی تخته ی پرش نیز خیز بردارید، و پس از رسیدن به انتهای آن، پاها را محکم به نوک تخته بزنید، و بالا بپرید. عکس العمل ان نیز کمک مؤثری در پریدن به شما خواهد کرد. اکنون در هوا رانها را به شکم بچسبانید، و زاویه ی ساقها و رانها را کمتر سازید.

زانوها را بغل کنید. همین عمل باعث می شود که شما با سر به پایین بیایید، لحظه ای بعد پاها را باز کنید، و. سر را بین بازوها پنهان سازید و روی سر به آب بیفتید.

نوع دیگر

پرش زیبایی قبلی را می توانید به نحو دیگری هم اجرا کنید:

پس از پریدن به طرف بالا، به جای اینکه گلوله شوید، بازوها را در امتداد بدن رو به بالا بگیرید. لحظه ای بعد، به عوض اینکه گلوله شوید خم شده و دستها را، مطابق شکل، به نوک پاها برسانید.

همین علت باعث خواهد شد که شما روی سر پایین بیایید. بلافاصله پاها را بالا ببرید، و سرتان را بین بازوها پنهان کنید. و روی سر به آب بیفتید.

در هوا معلق بزنید

معلق زدن در هوا کمی مشکل است، و به شما توصیه می کنیم اگر به حد کافی در شیرجه ساده ورزیده نشده اید، به این تمرین اقدام نکنید. زیار برای این عمل قدرت بدنی، و انعطاف پذیری بیش از حد ضروری است. همچنین برای جلوگیری از بروز خطرات احتمالی آن را حتماً زیر نظر مربی یا لااقل دوستان آشنا به آب تمرین کنید.

برای این کار:

در انتهای تخته ی پرش رو به آب بنشینید، و مطابق شکل، زانوها را بغل کنید، و از یک نفر بخواهید که شما را هل دهد. ضربه ی کوچکی باعث خواهد شد که شما به طور واژگون، به طرف آب رها شوید. بی آنکه شما بخواهید در هوا دایره خواهید زد. وقتی که پاهای شما از وضعیت افقی گذشتند، دستهایتان را رها سازیدف و روری پاها به آب بیفتند. اگر در لحظه ی مناسب دستها را از پاها جدا نکنید ممکن است روی شکم به آب بیفتید، که خیلی ناراحت کننده است.

پشتک وارو زدن

این بار در انتهای تخته ی پرش، در همان وضعیت قبلی، پشت به آب بنشینید، و زانوها را بغل کنید. از مربی یا دوست شناگرتان بخواهید، که دستهای خود را مطابق شکل، زیر پاهای شما نگه دارد.

ضمن اینکه تخته را به نوسان در می آورید، تا عکس العمل آن شما را به بالا پرت کند. از دوستتان نیز خواهش کنید، که با دستهایش به زیر پاهای شما نیرو وارد کرده، و در این کار شما را یاری دهد.

شما در هوا خود به خود معلق خواهید زد. اما وقتی سرتان رو به پایین بوده، و آب را مشاهده کردید، پاهایتان را رها سازید، تا به طور قائم به آب فرو روید.

پشتک با پرش

و بالاخره به مشگلترین نوع این عملیات می رسیم، و برای آنهایی که علاقمند به حرکت آکروباتیک هستند، پشتک با پرش را توضیح می دهیم:

پشتک با پرش باید از انتهای تخته ی فنر یک متری اجرا و تمرین شود: پس از دور خیز برداشتن، شما خود به خود به هوا خواهید پرید. بالافاصله در هوا سرتان را پایین بیاورید، و گلوله شوید، و از زانوهایتان بگیسرید. همین علت باعت معلق زدن شما در هوا خواهد گشت. پس از یک دور کامل معلق زدن پاها را باز کنید، و به هم بچسبانید. بازوها را در امتداد بدنتان نگه دارید، و وری پاها به آب بیفتید. این تمرین را باید بارها زیر نظر مربی انجام دهید، و هر دفعه اشکالالت خود را بپرسید، و به رفع انها اقدام کنید.

پس از تمرین کافی در حرکت فوق، این بار می توانید یک و نیم دور معلق بزنید، و روی سر وارد آب شوید.

نوع کامل

پس از دور خیز برداشتن روی فنر یک متری به هوا می پرید، ولی به جای گلوله شدن، فقط دشتهایتان را به طرف پاها نزدیک می سازید. این عمل باعث معلق زدن شما در هوا می شود. وقتی پاهایتان به طور افقی قرار گرفتند، آنها را باز کنید، و روی پاها به آب بیفتید. اگر بخواهید یک و نیم دور معلق بزنید، بازکردن پاها را کمی دیرتر انجام دهید، و روی سر در آب فرو روید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.